آبرسانی با تانکر در نزدیکترین روستا به مشهد

مدیر 1396/9/17 روزنامه قدس
آبرسانی با تانکر در نزدیکترین روستا به مشهد

 با این توضیح تصور کنید، وقتی روستایی را در گذشته های دور «شهرآباد» نامیده باشند، باید منطقه ای آباد و به نحوی از سایر روستاهای اطراف به لحاظ داشتن آب و درختان فراوان و همچنین زمینهای کشاورزی حاصلخیز کاملاً متمایز باشد.
شهرآباد روستایی که به گفته اهالی کمی بیش از 17 کیلومتر از حرم مطهر تا این روستا فاصله است، در شرق مشهد قرار دارد، ولی برخلاف نام و قدمت تاریخی که دارد در حال از دست دادن آخرین نشانه های آبادانی است، بنابراین برای اطلاع بهتر از وضعیت این محل به دعوت اهالی و دهیار آن سری به شهرآباد زدیم که مشاهدات و شنیده هایمان را در ادامه می خوانید.

روستایی که نشانه روستا ندارد

کمی از شهر فاصله می گیریم و در انتهای محدوده شهرداری منطقه پنج و در مسیر مهدی آباد جاده ای باریک جدا می شود که هیچ تابلویی که نشان دهد این راه به کجا ختم می شود در محل نصب نیست که به گفته منصوری، دهیار شهرآباد بارها برای نصب یک تابلو نامه نگاری کرده ولی هیچ اقدامی صورت نگرفته است مسیر چند کیلومتری بین دو راهی تا روستا بسیار کم عرض می باشد؛ اثری از تیرهای روشنایی نیست و اگر خودروی نیمه سنگینی همچون یک دستگاه خاور از روبه رو بیاید باید خودرو خود را به شانه خاکی هدایت کنیم تا برخورد صورت نگیرد.
دهیار شهرآباد می گوید: پس از پیگیری های فراوان توانستیم با اجاره کردن یک دستگاه گریدر زباله ها و تل خاک ریزهای حاشیه راه را صاف کنیم، اما تعریض و ایمن سازی این مسیر یکی از نیازهای جدی اهالی شهرآباد و روستاهای اطراف می باشد.
نزدیک روستا آرامستان کوچکی در حاشیه جاده دیده می شود که در اولین نگاه می شود فهمید که هیچ ضابطه و مدیریتی بر این محل حاکم نیست و دهیار روستا نیز در تأیید این نکته اظهار می دارد: متأسفانه اهالی روستاهای اطراف نیز متوفیان خود را به این محل می آورند و دفن می کنند و با توجه به محدودیت مساحت این محل در آینده ای نزدیک با مشکل مواجه خواهیم بود.
در ورودی شهرآباد پیچ خطرناکی وجود دارد که علاوه بر مشکلات خود مسیر، نبود روشنایی، وجود خاکریزهای اطراف جاده که دید رانندگان را کم می کند نیز از جدی ترین عوامل حادثه ساز این پیچ است.
اما یکی از صحنه های بسیار نگران کننده وجود زباله های فراوانی است که در دو سوی جاده به چشم می خورد و طبق معمول وقتی وارد روستا می شوی انتظار دیدن مناظر زیبا و سرسبز اطراف را داری، ولی متأسفانه روستای شهرآباد هیچ کدام از این نشانه ها را ندارد و به جای بوته و چمن و سبزه، زباله های رنگارنگ روستا را احاطه کرده است.

روستایی که آب خوردن ندارد!

یکی از اولین چیزهایی که به محض ورود به داخل روستا جلب توجه می کند وجود تانکرهای آبی است که در معابراصلی قرار دارند و اهالی آب شرب مورد نیاز خود را به این وسیله تأمین می کنند!
یکی از اهالی می گوید: آب شرب مورد نیاز ساکنان روستا از چاه آب تأمین می شد اما مدتی قبل و پس از آزمایش آب اعلام کردند که غیرقابل شرب است!
نیکو می افزاید: براساس اعلام متولیان بهداشت آب استحصالی از چاه شور است و تنها برای استحمام و شستشو قابل استفاده می باشد و آب شرب مورد نیاز به وسیله تانکر تأمین می شود.
وی ادامه داد: چند تانکر ثابت در معابر روستا مستقر شده و هر 2 روز به وسیله تانکرهای سیار پرمی شوند.
دهیار روستا نیز در این خصوص می گوید: پس از بروز مشکل آب شرب روستا پس از پیگیریهای صورت گرفته مقرر شد تا آب مورد نیاز روستا از چاهی در روستای کریم آباد تأمین شود.
منصوری ادامه داد: اما متأسفانه با گذشت بیش از 2 سال تنها اقدام صورت گرفته منحصر به حفر چاه بوده و هنوز خبری از خط انتقال آب به روستا نیست؛ این در حالی است که فاصله کریم آباد تا شهرآباد کمتر از 2 کیلومتر می باشد و مسؤولان آب و فاضلاب روستایی عدم تحقق این امر را تأمین نشدن بودجه مورد نیاز اعلام می کنند.
وی اظهار داشت: در همین ارتباط لازم است تا قبل از اتمام پروژه خط انتقال اصلی، شبکه آبرسانی روستا نیز به دلیل فرسودگی اصلاح وبهسازی شود که این امر نیز صورت نگرفته است.

بیکاری در کوچه های روستا

خلوتی کوچه ها و نبود جنب و جوش روستایی و نشستن گروهی از جوانان در زیر سایه بانی قدیمی سؤالات زیادی را در ذهن ایجاد می کند، اینکه بیکاری سایه سنگینی بر روستا و روستاییان دارد.
رئیس شورای اسلامی شهرآباد می گوید: اکثر ساکنان روستا به دلیل نبود آب لازم برای کشاورزی قادر به کشت زمینهای خود نیستند.
بهرامی می افزاید: نزدیک به 500 هکتارزمین کشاورزی در اطراف روستا قرار دارد که تمام این زمینها در گذشته و زمانی که قنات روستا خشک نشده بود به صورت آبی کشت می شده است، اما پس از خشکی قنات در چند دهه قبل و بروز خشکسالیها در 2 دهه اخیر مساحت زمینهایی که به صورت آبی کشت می شوند بسیار کاهش یافته و همین امر موجب شده تا اکثر اهالی به کارگری برای کشاورزان در روستاهای اطراف و یا شهرهای همجوار روی بیاورند.
وی ادامه می دهد: به خاطر موقعیت جغرافیایی روستا کار اصلی ساکنان کشاورزی بوده و کارهای دیگری از قبیل دامداری و صنایع دستی رونق نداشته و همین امر موجب شده تا درآمدزایی اهالی بسیار کاهش یابد، بنابراین اگر بخشداری و فرمانداری طرحی پیاده کنند که چند واحد صنعتی و تولیدی در روستا راه اندازی شود نیروی کار فراوانی جذب خواهد شد.

مرکز بهداشتی که بهداشتی نیست

وجود یک کانکس در ابتدای روستا که تابلو مرکز بهداشت روی آن نصب شده امیدوارمان کرد که کار خوبی صورت گرفته است، اما توضیحات اهالی نشان می دهد که هنوز از افتتاح مرکز بهداشت خبری نیست؟
دهیار روستا می گوید: دلیل فعال نبودن این مرکز وجود نقایص ساختمانی است چرا که پیمانکار مربوط چاهی برای دفع فاضلاب حفر نکرده است و هنوز تجهیزاتی هم دراین محل مستقر نشده و تنها کار صورت گرفته استقرار یک دستگاه کانکس است.
از سوی دیگر وجود مرکز بهداشت با امکانات لازم یکی از ضروری ترین نیازهای این روستا می باشد، چرا که وضعیت بهداشت عمومی روستا به سبب وجود زباله های فراوان، جاری بودن فاضلاب در سطح معابر به دلیل نبودن جوی کنار معبر و مواردی از این قبیل بسیار پایین است و در صورت بروز یک بیماری معمولی قطعاً به سرعت سرایت پیدا می کند.
در ادامه و برای اطلاع از وضعیت خانه بهداشت موجود شهرآباد سری به این محل زدیم که در خانه ای استیجاری قرار دارد خبری از تابلو و نشانه ای که نشان دهنده خانه بهداشت باشد نیست، حیاطی کوچک و ساختمانی بسیار محقر که حتی جای مناسبی برای نگهداری پرونده های بهداشتی اهالی ندارد.
اتاقکی بسیار کوچک محل استقرار پزشک روستاست که روزهای شنبه و سه شنبه حضور دارد، تنها نشانه یک مرکز بهداشت بودن این محل چند تصویر چسبیده به دیوار است.
خدمات پزشکی که ارایه می شود منحصر به مشاوره هایی می باشد که در قالب پزشک خانواده بوده و بیشتر به زنان ارایه می شود.
یکی از اهالی می گوید: نبود پزشک متخصص با توجه به جمعیت 1 هزار و 875 نفری روستا یک خلاء جدی است. نکته قابل توجه زندگی 446 نفراز اهالی سیستان و بلوچستان در این روستاست که طی چند سال اخیر به جمعیت روستا اضافه شده اند و از جمله مواردی می باشد که باید برنامه ریزی های ویژه ای برای این امر صورت بگیرد، چرا که در صورت عدم مدیریت از جنبه های مختلف تبعات منفی خواهد داشت.

کوره پزخانه خلوتی برای جرم

بیشتر اهالی از وجود کوره پزخانه های متروک نزدیک روستا گلایه دارند و مدعی هستند که این محل به قلعه ای امن برای معتادان تبدیل شده است چرا که وجود چند صد متر فضای سرپوشیده که قبلاً کوره پزخانه بوده در نزدیک روستا از یک سو و نبود نیروهای انتظامی در منطقه و حتی عدم تشکیل پایگاه بسیج روستا افراد معتاد با خیالی آسوده این محل متروک را برای اعمال مجرمانه خود انتخاب می کنند، بنابراین از متولیان درخواست می شود نسبت به تخریب این محل اقدام کنند.
خاکی بودن کوچه ها معضل دیگری است که اهالی به دنبال همکاری مسؤولان برای حل آن هستند. به گفته یکی از اهالی، مسؤولان بخشداری اعلام کرده اند باید از طریق همیاری اهالی بخشی از هزینه لازم تأمین شود که با توجه به وضعیت مالی ساکنان تأمین هزینه لازم دشوار است، این در حالی است که آسفالت معابر باید پس از اصلاح شبکه آبرسانی صورت گیرد تا دوباره نیازی به حفاری مجدد پس از آسفالت نباشد و اگر شبکه آبرسانی هرچه زودتر صورت گیرد می توانیم به دنبال جمع آوری سهم همیاری اهالی باشیم.

خدمات ضعیف دستگاه ها

دهیار روستا می گوید: روشنایی معابر روستا بسیار ضعیف است و لامپ تیرهای برق شکسته و یا سوخته است و از ابتدای سال جاری چند نوبت از مسؤولان اداره برق ناحیه تقاضای اصلاح و بهسازی داشتیم که متأسفانه هنوز اقدامی صورت نگرفته است.
منصوری درخصوص ضعف خدمات عمومی در روستا به چند مورد اشاره می کند و می گوید: هر یک ساعت تا یک ساعت و نیم یک اتوبوس به روستا می آید و کلاً 2 دستگاه اتوبوس در مسیر شهرآباد تا پنجراه فعال می باشند.
وی در ادامه با اشاره به افزایش ساخت و سازها در روستا اظهار می دارد: با توجه به اعطای وام مسکن روستایی افراد زیادی اقدام به ساخت مسکن نموده اند که تعداد زیادی از آنان از اهالی شهرآباد می باشند که در سالهای قبل از این محل مهاجرت کرده بودند که با توجه به نزدیکی شهرآباد به شهر و ارزان بودن قیمت زمینها و همچنین اعطای وام مسکن روستایی ترجیح داده اند به روستا بازگردند، بنابراین جمعیت روستا در حال افزایش است و لازم می باشد تا توجه بیشتری به نیازهای عمومی اهالی بشود.
یکی از اهالی نیز از نبود فضاهای ورزشی گلایه دارد و می افزاید: با توجه به اعلام مکرر استاندار مبنی بر اولویت دادن به روستاها در سالهای 89 و 90 درخواست می کنیم که آقای استاندار و فرماندار سری به نزدیک ترین روستای پایتخت معنوی ایران بزنند.

مدرسه اجاره ای و سرخط چند مشکل

مدرسه راهنمایی شهرآباد استیجاری است و به گفته اهالی وضعیت بسیار نامناسبی دارد به گونه ای که حتی محوطه ای برای بازی دانش آموزان ندارد، این در حالی است که نبود دبیرستان موجب شده تا بسیاری از دانش آموزان و بویژه دختران پس ازپایان مقطع راهنمایی ترک تحصیل نمایند.به گفته یکی از اهالی یکی از نمایندگان در زمان انتخابات دوره قبل قول داد که در اولین فرصت یک مدرسه راهنمایی مناسب در روستا احداث خواهد شد، اما متأسفانه این امر محقق نشده است.انتشار بوی بد ناشی از خروج پساب فاضلابهای مشهد در نزدیکی شهرآباد و وجود 2 کوره زباله سوزی هوای این روستا را دربیشتر ساعات روز غیرقابل تحمل می کند.
 

 

مطالب تصادفی